dinsdag 19 mei 2009

Ik ben er bijna...

... maar nog niet helemaal: morgen belooft namelijk een druk dagje te worden. Dan komt namelijk nog de oogarts langs en krijg ik ook voor de tweede keer inentingen. Maar omdat ze me nog steeds heel klein vinden (sinds gisteren weeg ik 2.270 gram, dus hoezo 'klein'?) maken ze nog één keertje kabeltjes aan me vast en houden de verpleegkundigen een extra oogje in het zeil met een computerscherm.
Morgen komen mama en papa ook bijna de hele dag naar het ziekenhuis om van 's ochtends tot 's avonds voor me te zorgen. 'Inroomen' (je spreekt het uit als 'inroemen') heet dat, dan kunnen ze alvast even wennen aan me. Maar ik denk dat dat helemaal niet nodig is, ze zijn al zo lief voor me! 
O ja, voor ik het vergeet: vandaag kreeg ik héél veel post! Niet alleen van Anna uit Sri Lanka, maar ook van de hele klas van juf Karin uit Brunssum. De jongen op de grote kaart leek wel heel erg op mezelf ;-) en nadat ik alle lieve briefjes van de kinderen uit de klas had gelezen was ik heel moe en heb ik geweldig goed geslapen. Met zulke post komt het vast en zeker allemaal goed met me. Dank jullie wel!

2 opmerkingen:

  1. ome Piet en tante Lies zijn helemaal blij met jouw thuiskomst.
    Hemelvaart noemen ze dat......
    Heel erg gefeliciteerd en voor je mama en papa veel sterkte, want het is een hele stap!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Casper,
    Wat een geweldig nieuws! Ook wij heten je natuurlijk van harte welkom in de: Oranje Nassaulaan. Wij hebben al een paar leuke verassingen zien hangen in jullie tuin en zelf zullen wij ook de vlag uithangen. Je gaat morgen vast je ogen uitkijken.

    We zien je gauw.

    groetjes,
    Fred, Marry, Sander, Eva en Anne en poes Nina ( dat is dat eigenwijze zwarte katje met dat rode bandje)

    BeantwoordenVerwijderen