Laatste dagje Nieuwegein

Vandaag is mijn laatste dag in het Sint Antoniusziekenhuis in Nieuwegein. En daarom waren papa en mama er de hele dag om voor me te zorgen. Papa kwam later, hij moest 's ochtends nog in Amsterdam een training geven, 'Omgaan met de pers'. Zoals je ziet moest hij nog een beetje bijkomen, hier leest hij me het laatste nieuws voor uit de krant.

Maar hij was wel lief voor me. Hier verschoont hij mijn luier.

Mama was erbij toen twee zusters tegelijkertijd me vaccineerden - in allebei mijn beentjes kreeg ik een spuit. Ik lag eerst nog lekker te knorren en op mijn speen te sabbelen, toen ik ineens doorkreeg dat ik werd geprikt. Mijn schrik was zo groot dat ik wel mijn mond opensperde om te krijsen maar vergat geluid te maken. Mama zei dat ze mijn oogjes nog nooit zo groot had gezien. Maar toen ik er ineens aan dacht wel geluid te maken, was het eigenlijk alweer over. Ik hoefde gelukkig toch niet weer met kabeltjes aan de computer, want ze vinden me nu echt een grote jongen. Wel was ik vanmiddag zo moe, dat ik twee keer maar een half flesje heb leeggedronken.

Thuis, zo vertelde mama me, wacht me nog een grote verrassing. Ome Roger heeft flink geklust, niet alleen aan mijn kamertje en de nieuwe werkkamer van papa en mama, maar ook geknutseld aan een welkomstpresentje dat hij voor mij in de tuin heeft neergezet. Het schijnt te maken te hebben met een naamgenootje van mij. Toen mama het zag moest ze eerst een kwartiertje huilen, maar ik geloof niet dat het van verdriet was. Nou, je kunt je wel voorstellen, ik ben heel benieuwd... En oma en opa Sweikhuizen hadden alvast een prachtig boeket bloemen laten bezorgen op mijn nieuwe adres! Die krijg ik morgen vast ook te zien!