Het moment dat verpleegkundige Esther het ons vertelde, moesten we wel even bijkomen zoals je op de foto ziet. Papa trouwens ook; dit is de enige niet-bewogen foto van het moment-suprème.
De dokter vindt dat ik het heel goed doe allemaal en dat papa en mama vanaf nu wel alleen voor me kunnen zorgen. Ik zag ze wel een beetje witjes wegtrekken toen ik na mijn avondeten ook een beetje bleek werd, maar volgens zuster Jonne hoeven ze zich geen zorgen te maken. Ik ben een hele sterke vent. Zo!
O ja, hier zie je mijn nieuwe kamertje in het Sint Antoniusziekenhuis. Er zijn daar geen apparaten meer en maar weinig andere baby's. Het is er best stil, maar je kunt mij daarom des te beter horen brullen als ik honger heb. Handig hè?
tut tut ho ho wat is dit nu. had ik net een reactie geplaatst dat je sprongetjes maakt en nu ben je in de sneltrein gestapt haha.
BeantwoordenVerwijderenals jij thuis komt gaat bij ons de vlag uit dat beloven we.
lekker slapen hoor.
liefs henny
HOERAAAAAAAA!!!
BeantwoordenVerwijderenHey Casper,
BeantwoordenVerwijderenBlij te horen dat het nu echt gaat gebeuren dat je met papa en mama mee naar huis mag.
Wat zullen jullie blij zijn.
Oost-west-thuis-best.
Groetjes Cécile,Eugène,Maurice
Casper, wat geweldig, dat is al overmorgen! Ik wens je een fijne laatste dag in het ziekenhuis en heel veel geluk in je echte huis.
BeantwoordenVerwijderenDikke knuffel,
Anna