Zelf vind ik het wel een beetje gênant, dat ik er zo bij lig. Als ze mijn luiertje niet omdoen plas ik namelijk alle kanten op. Is ook wel weer fijn. Papa schijnt zich er niet zo druk over te maken, hij lijkt er stiekem wel een beetje trots op. Nou ja, hij doet maar.
O ja, dat blauwe licht is een heel speciaal soort matrasje waar ik op probeer te slapen. Dat valt niet mee, het is meer een plankje dan een fijne matras. Daarmee worden afvalstoffen in mijn bloed afgebroken. Een soort lichttherapie waardoor wordt voorkomen dat ik een gele kleur krijg en ziek word.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten