Met melk meer mans

Vandaag wilden mama en papa met de fiets naar me toe komen. Dat pakte wat anders uit doordat een hond die achter een tennisbal aan holde bij mama tussen de spaken terechtkwam en mama op de grond viel. Ze heeft wat schaafwonden en flinke blauwe plekken, maar gelukkig valt het verder wel mee. Maar het leek die twee toch maar beter om de reis dan toch maar weer per auto te maken. Ook de verpleegkundige op de eerste hulp in het Sint Antonius dacht dat het allemaal wel weer snel goed zal komen. O ja, de hond is ook gewoon weer op zijn pootjes terechtgekomen...

Op de bovenste foto zie je mama me verschonen op het aankleedkussen. Dat vind ik steeds leuker, ik schreeuw niet altijd meer moord en brand, zolang ik maar op tijd mijn flesje krijg. Daar groei ik ook het lekkerst van. Gisteren ben ik trouwens nog gewogen: 2.180 gram, hatsiekiedee!

Lieselotte

Gisteren, toen tante Chantal op bezoek was, heeft mama voor het eerst me de fles gegeven in de 'Schwester-Lieselotte-Haltung', ook wel bekend als de li(e)selottehouding. Waarbij volgens de handboeken 'veel flexie van de knieën, heupen en schouders wordt gegeven en een goede mogelijkheid is voor oogcontact.' Nou dat lukte prima, er was zoveel oogcontact dat het nog lang duurde voordat ik weer eens in slaap viel.
Vandaag was weer een heerlijke badderdag! En kijk nog maar eens goed: op deze foto heb ik 'm misschien wel voor het laatst in: de sonde! Nadat mama me uit badje had gehaald trok ik 'm er lekker zelf al voor de helft uit. Toen dachten de zusters en de dokter dat het misschien wel het proberen waard zou zijn om me nu alleen nog maar met de fles te voeden. Ze zijn wel heel lief voor me; ik hoef niet álle 8 voedingen die ik per etmaal krijg helemaal op te drinken. Als ik wat overhoud - omdat ik te moe ben bijvoorbeeld - vinden ze het ook goed. Maar niet teveel, want dan gaat dat vervelende slangetje weer terug. Brrr!
Hoogtepunt van mijn wellnessdagje vandaag was toch wel de massage door mama met lekker zachte olie. Hmm, ik lag helemaal te spinnen op mijn aankleedkussen.
En ik kreeg ook nog bezoek van oma Oosterbeek. Die vond dat ik al een flinke kerel was geworden. Ze zou opa vertellen dat ie zich over mij geen zorgen hoeft te maken, dat het allemaal wel zal loslopen. Dat denk ik zelf ook, dus...
Thuis, houdt Timmie de wacht. Zijn zusje, Wikkie, moest vandaag naar de dierenarts voor een hormoonspuitje. Dat was nodig omdat Wikkie om onverklaarbare reden flink veel haren begon te verliezen. Dat spuitje schijnt te helpen. Het lijkt me wel leuk om, als ik strakjes thuis ben, met ze te spelen. Maar mama is er nog een beetje huiverig voor en houdt mijn kamertje, dat nu toch echt bijna helemaal klaar is dankzij de hulp van ome Roger, alvast hermetisch gesloten voor die twee. 

Johannesbroodpitmeel

Wat ze me sinds gisteren nou toch door het eten roeren... johannesbroodpitmeel. Het woord alleen al uitspreken is een hele mond vol! Nou schijnt dat ook de bedoeling te zijn. Ik was namelijk erg aan het knoeien met mijn melk en verslikte me ook vaak. Daarvan kreeg ik weer dalingen (te weinig zuurstof in mijn bloed en daardoor soms ineens een te lage hartslag) dus daar moest wat aan gebeuren. Voilà, het johannesbroodpitmeel. Het werkt zoals maizena door sauzen; het maakt het lekker dik en daardoor kan ik ook mijn melk rustiger naar binnen krijgen.

Papa heeft nog voor mij opgezocht waar die gekke naam vandaan komt. Het blijkt dat Johannes de Doper (die uit de bijbel) de vruchten van deze plant at toen ie een tijdje in de woestijn doorbracht. Papa vond het ook nog leuk om te melden dat de in stukjes gebroken peulen ook tot hamstervoer worden verwerkt. En bedankt pa!
Evengoed was ik na het eten helemaal in mijn nopjes en had ik zelfs nog puf om te grijnzen naar de charmante fotografe (mama!).
Daarna was ik wel een beetje uitgeteld, maar gelukkig zonder dalingen. Ik kon al slapend weer in mijn bedje worden teruggelegd, al deed ik af een toe een oogje open om te zien of papa en mama me wel goed instopten. Dat deden ze gelukkig, hmm...

Moe(derdag)

Vandaag was een speciale dag voor mama: het was haar eerste moederdag! Daarom had ik een leuk presentje voor haar gemaakt; mijn steeds groter wordende voetafdruk met op de achterkant een lief gedichtje. Maar eerlijk is eerlijk, de verpleegsters hebben me wel een beetje geholpen met verven enzo.
Vandaag en morgen krijg ik mijn laatste flesjes tantemelk. Ze zijn me beetje bij beetje aan het wennen aan poedermelk waar extra calorieën in zitten omdat ik nóg harder schijn te moeten groeien. Nou, dat hebben ze geweten: vandaag bleek ik 2.010 gram te wegen en 41,2 centimeter lang te zijn. Dat betekent dus dat ik in nog geen drie dagen tijd 100 gram ben gegroeid! Morgen gaan ze weer overleggen of dat niet beetje al te rap is, want dat schijnt ook weer niet goed voor me te zijn. Van alle gegroei word ik ook best wel moe, zoals je kunt zien. Ook moet ik van het nieuwe brouwsel flink boeren. Zoals een van de zusters zei: 'Je kunt wel merken dat het een man is.' Tsss...
Maar al met al was het weer een gezellig dagje. Als ik nu twee dagen achter elkaar geen gekke dingen doe (te lage hartslag of te weinig zuurstof in mijn bloed), dan mag ik van de 'monitor' af, dat is het apparaat dat met drie kabeltjes die op mijn borstkasje zijn geplakt bijhoudt of alles bij mij nog tikt, beweegt en stroomt zoals het moet.

Tot slot wilde ik mijn trouwe fans nog even bedanken voor alle lieve aandacht (vandaag kreeg ik nog een kaartje van Nelleke, Rob en Noortje) en alle geweldige reacties op mijn weblog. Misschien dat ik de verpleegsters ook maar moet verklappen dat ik daardoor óók zo goed groei!

Echt bedje

Vandaag was weer een bijzondere dag (welke dag eigenlijk niet?): ik heb een nieuw bedje gekregen. Je ziet het misschien niet, maar er ontbreekt iets aan deze; de verwarming! Nou vond ik dat best lekker hoor, liggen snurken op een warmwatermatrasje. Maar volgens de lieve verpleegsters kan ik me nu best helemaal zelf op temperatuur houden. En dat bleek ook te kloppen: vanavond was mijn temperatuur 37,5. Ha!
Vandaag heb ik papa en mama ook lekker versteld doen staan. Ze hadden met elkaar gewed hoeveel ik gegroeid zou zijn sinds maandag. Papa - altijd voorzichtig - dacht tachtig gram. Mama - altijd stimulerend - had ingezet op tien gram meer. Maar het bleek... 125 gram in vijf dagen. En zoals je op de foto ziet weeg ik nu 1.910 gram. Ze zaten er allebei helemaal naast, gna!
En daarna was het weer tijd voor mijn vierdaagse wasbeurt. Nu gezellig met mama die van de babyfysiotherapeut nog allerlei handig tips kreeg en oefeningen met mij deed om me zo lekker mogelijk te kunnen omdraaien. Papa lette ook goed op, maar die moest mij ondertussen ook op mijn snoezigst op de foto zien te krijgen. 

Schatbewaarder zonder snor

Naast mij op de High Care ligt nog een Casper, of eigenlijk ligt zijn tweelingzus naast me en daarnaast ligt Casper. Mama sprak gisteren met zijn moeder en die wist te vertellen dat de naam "Casper" ook iets betekent, namelijk 'schatbewaarder'. Daar was mama wel blij mee!

Hier zie je me tegen papa's stoppels aan liggen, na het eten. Dat wil zeggen: na míjn eten, papa en mama zijn lekker gaan uiteten nadat ze bij mij waren geweest. 

Vanmorgen ben ik van de snor afgegaan, en hier zie je me na een dag zonder snor. Het gaat heel goed en ik vind het veel fijner zo. Het pakje dat ik aan heb, heb ik gekregen van Ome Eugène, dat is een oom van papa. Eigenlijk een achteroom, want het is de neef van Opa Van Haaren. Ben ik nog te volgen? Een soort oud-achteroom dus. Maar wat ik zeggen wou: mooi pakje, hè? Toen papa en mama het een tijd geleden kregen, leek het wel voor een reus en nu past het gewoon!

Mama en ik

Vandaag was het mama en ik, wij met z'n tweetjes. Vanmorgen kwam ze om me de fles te geven, maar ik had weer liggen huilen en zodoende was de verpleegkundige al begonnen gelukkig (en op de klok zag ik dat mama ook wat laat was!). En vanavond was ze er weer, toen heb ik braaf gewacht met drinken tot ze er was (en toen kwam ze op tijd). Papa was een dagje thuis gebleven, die was heel veel aan het poetsen thuis, speciaal om het voor mij netjes te maken! Ik vond het best gezellig zo met mama, ik geloof dat zij dat ook wel vond: ze heeft in elk geval veel tegen me gepraat, volgens mij doet ze dat wel graag, kletsen! Ik heb me van mijn liefste kant laten zien en bijna niet gehuild en lief mijn flesjes opgedronken. O ja, voor ik het vergeet: vandaag was ik 12 uur van mijn snor af. De bedoeling is dat ik het vanaf morgen helemaal zonder snor doe, dat zit ook veel lekkerder. 

Op de foto zie je hoe ik lekker gek zit te doen met mama. Nou, daag, tot morgen weer!

P.S. Het was dan wel heel gezellig vandaag, maar ik verheug me er toch weer heel erg op dat papa morgen ook weer komt!