Kangoeroeën!

Vandaag is een bijzondere dag: ik mocht zomaar bij mama op de borst liggen! Papa en mama kwamen aan het eind van de middag en toen hoorde ik Ruth, de verpleegkundige, zeggen dat ze ons wilde laten kangoeroeën... ik had geen idee waar ze het over had, maar opeens tilde zij mij samen met Lies, de andere verpleegkundige, uit mijn glazen huisje. Het is niet dat ik zo zwaar ben dat ze me met z'n tweeën moeten tillen, maar een van de twee moest alle slangetjes meeverhuizen. Ik zweefde even door de lucht en toen hupsakee, lag ik opeens boven op mama haar blote bovenlijf. Zij zat in een heerlijke stoel, een soort strandstoel hoorde ik haar zeggen, en ze legden mij op haar en toen kregen we samen allemaal heerlijke warme dekens over ons heen. Ik lag prinsheerlijk te soezen terwijl papa en mama met me praatten en liedjes zongen. Natuurlijk lag ik ook vaak om me heen om te kijken waar die stemmen van opeens zo dicht bij vandaan kwamen. Zo hebben we een hele tijd samen liggen soezen, oh, wat fijn!

Verder hoorde ik dat de antibiotica goed z'n werk doet, zodat de infectie weer goed de kop wordt ingedrukt. Wel heb ik een beetje ontstoken oogjes, dus krijg ik nu oogdruppels, net als opa Sweikhuizen. Ik heb er niet echt last van, waarschijnlijk kijk ik gewoon te veel om me heen.

Gisteren heeft mama me ook nog verse melk van haar kunnen geven via de maagsonde, dat zie je ook op een van de foto's. Kortom: het gaat best goed met me! Morgen gaan ze me weer wegen, ik ben benieuwd of al dat eten van me (ik eet nu al 4 ml melk per uur en nog maar een halve ml bijvoeding via het infuus per uur) zoden aan de dijk zet. Als het goed gaat allemaal, heb ik binnenkort alleen nog maar voeding via de sonde en kan het infuus er uit. Maar dat is nog even afwachten.

Papa en mama zijn erg blij met me en heel trots op me. Ik ben ook al een hele sterke jongen, vind je niet? Daaag, kusjes en knuffels van mij!