Dit weekend heb ik weer een hoop meegemaakt: zo zit ik sinds vrijdag aan de cipap in plaats van de bipap. "Heel interessant, gaat u gerust verder," zo zul je nu denken. Ik snapte er eerst ook niks van maar ik weet nu dat een bipap extra pufjes lucht geeft, en een cipap niet. Dus met een cipap moet je veel meer zelf doen, en dat blijk ik al best wel goed te kunnen. Zodoende hebben ze vandaag weer iets nieuws uitgeprobeerd: ik heb een aantal uren een snorretje in gehad, kijk maar op de foto's. Hierbij moet ik nog meer zelf doen, en ook dat ging goed. Nu gaan ze die twee dingen afwisselen, zodat ik steeds meer kan wennen aan echt zelf ademen. Ik had vanavond wel één daling: toen Ludwine, de verpleegkundige, kwam kijken wat er was, zag ze wat ik gedaan had: ik had mijn neuskapje losgewurmd en op mijn voorhoofd gelegd. Ik was het zo zat die bandjes over m'n wangen en dat kapje op m'n neus. Nu heeft ze het weer opnieuw vast gemaakt, ik leg me er toch maar bij neer en ga nu lekker slapen. Trusten!
p.s. het pakje dat ik nu aan heb, heeft Tante Marie-José uit Londen gestuurd. Mooi hè? Mama is nu helemaal smoor op me!
