donderdag 21 december 2017

dinsdag 12 augustus 2014

Wilt u zich abonneren op Fotostream ‘7(85€;’ van E. G. van Haaren?

Wilt u zich abonneren op Fotostream '7(85€;' van E. G. van Haaren?
U bent uitgenodigd om Fotostream te bekijken en uw foto's, video's en opmerkingen te posten.

Andere abonnees zullen uw e-mailadres zien als u zich aanmeldt.

maandag 4 augustus 2014

Wilt u zich abonneren op Fotostream ‘Casper’ van E. G. van Haaren?

Wilt u zich abonneren op Fotostream 'Casper' van E. G. van Haaren?
U bent uitgenodigd om Fotostream te bekijken en uw foto's, video's en opmerkingen te posten.

Andere abonnees zullen uw e-mailadres zien als u zich aanmeldt.

Wilt u zich abonneren op Fotostream ‘Hvgjh’ van E. G. van Haaren?

Wilt u zich abonneren op Fotostream 'Hvgjh' van E. G. van Haaren?
U bent uitgenodigd om Fotostream te bekijken en uw foto's, video's en opmerkingen te posten.

Andere abonnees zullen uw e-mailadres zien als u zich aanmeldt.

zondag 28 juni 2009

Welkom

Hallo allemaal! Hier ben ik weer, tijdje terug hè? Dat komt omdat papa
en mama die me altijd helpen met het bijhouden van mijn weblog, het de
laatste tijd een beetje druk hebben. Soms vraag ik me af: zou dat
misschien door mij komen? Weet niet. Maar goed, om het goed te maken,
heb ik nu wat plaatjes van de afgelopen tijd erop gezet.
Ik wilde jullie ook vertellen dat dit het laatste weblog-berichtje is.
Maar ik ga hier geen daaag zeggen, want ik wil jullie heel graag hier
thuis ontmoeten. Dat vind ik namelijk nog veel leuker dan stukjes
schrijven enzo. Dus daarom zeg ik: voel je welkom om mij te komen
opzoeken hier thuis. Dat zou ik namelijk supergezellig vinden. Tot
heel gauw! Dikke knuffel van Casper!!!

Cato en Kim

Hier zie je hoe lief mijn nicht Cato me vasthoudt. We zagen elkaar
voor het eerst op mijn feestje want in 't ziekenhuis mochten er geen
kinderen onder de 12 bij mij komen en Cato is pas 9.

Het leven is een feest

En daarop heb ik op 14 juni een feestje gegeven voor familie en
vrienden. Ik was die dag ook weer maandig: ik werd precies vier
maanden oud. Mijn oudste nichtjes Kadia en Kim waren er ook. Dat was
geweldig maar Kadia moet wel gauw 'n keertje terugkomen zodat ik bij
haar op schoot kan liggen want dat is er die dag niet van gekomen.

Tante Marie-Jose

Een paar weken geleden was tante Marie-Jose bij ons. Ik mocht de hele
middag bij haar op schoot zitten. Elke keer dat ze iets zei, moest ik
even goed kijken want haar stem en die van mama lijken erg op elkaar.
Ze heeft me ook nog de fles gegeven, dat kan ze heel goed want toen ze
acht was gaf ze mijn mama al de fles!

Vriendjes

Vorige week waren Rien en Annette er met hun kinderen Sebastiaan en
Gustaaf. Die hadden een prentenboek zonder ondertiteling meegenomen en
dus zorgden ze daar zelf voor. Dat was zo leuk, we zijn meteen
vriendjes geworden zoals je ziet.

Fruithapje

Sinds kort eet ik 1 keer per dag een fruithapje. Dat vind ik best
lekker maar 't eet wel 'n beetje moeilijk soms...

zondag 7 juni 2009

Mijn enige neef

Vandaag was weer een heel gezellige dag thuis. Vanmorgen ben ik dus eerst in bad geweest, daarna heb ik met papa en mama een wandelingetje gemaakt, en daarna kwam, eindelijk, mijn grote neef Djaro met zijn papa en mama op bezoek! 

Eerst mocht ik op schoot bij Ome Peter, ik sliep natuurlijk gewoon door want ik wilde wel een beetje indruk maken op mijn oudste oom, dat snap je wel. 

Toen lag ik lekker bij mijn grote sterke neef Djaro. Djaro is mijn enige neef, hij is bijna 10, en hij woont in Diemen. Naast Djaro heb ik alleen maar nichtjes: drie van mama's kant en twee van papa's kant. Die zijn ook allemaal heel lief, maar een Neef, tja, dat is toch wel echt iets speciaals. Djaro was een beetje moe gisteren van het hockeyen maar toen 'ie mij zag, was 'ie weer helemaal wakker. 

En ik was ook weer gauw wakker want het was weer etenstijd, dus mocht ik weer m'n fles. Die sla ik nooit over.
Tot slot mocht ik op de arm bij Tante Khady, die is ontzettend trots op me, dat zei ze nog tegen me. Ze had ook heerlijk gekookt voor ons allemaal hier, nou ja, 'ons allemaal', ik heb het toch maar bij mijn flesje gehouden, maar het rook allemaal heel lekker!

Badscène thuis

Vandaag mocht ik weer in bad. Sinds ik thuis ben, vind ik dat best leuk, dat water. Ook word ik er niet meer zo moe van. 


Het afdrogen vind ik iets minder leuk, dus dat heb ik ook maar meteen laten blijken.

Gelukkig ging mama me daarna nog lekker insmeren met olie. Wist je trouwens dat ik komende week voor het eerst babymassage krijg? Er komt een mevrouw bij ons thuis om het mama te leren. Natuurlijk ben ik 'het slachtoffer'!

Tot slot had mama bedacht dat ze m'n nageltjes maar 'ns moest vijlen. Dat is niet zo gelukt nog, ze zijn nog ongeveer even lang. Ach ja ....

donderdag 4 juni 2009

Zó gezellig!

Vandaag was papa werken in Amsterdam, en kregen mama en ik tante Michelle op bezoek. Wat kunnen die twee kletsen, zeg, mama en zij. Ik vond het erg gezellig want weet je wat ik heel graag doe? Luisteren! Na het werk is papa nog naar de film geweest; gelukkig bleef tante Michelle ook eten bij ons en kon ik nóg meer luisteren naar hen! Ik ben er speciaal wat langer voor wakker gebleven om niets te hoeven missen. 

Jong geleerd ...

Weet je nog dat ik in het ziekenhuis altijd kangoeroede bij mama en papa? Nou, we gaan daar thuis lekker mee verder. In bed en in de luie stoel die nog van mijn overgrootmoeder schijnt te zijn geweest. En weet je wat het is? Thuis is het nóg fijner kangoeroeën dan in het ziekenhuis!




M'n min

Hier zit ik dan, eindelijk op schoot bij m'n min. Het was heel vertrouwd, want tja, uiteindelijk heb ik toch maar mooi drie maanden van haar lekkere melk mogen drinken. Dank je wel, Tante Chantal!

vrijdag 29 mei 2009

Opa 's en oma's

Deze week zijn alle vier mijn opa's en oma's naar me komen kijken. Wat een feest, ze hebben allemaal hele zachte armen waar ik in mocht liggen, kijk maar...



Oma Sweikhuizen zingt een liedje voor me.

Opa Sweikhuizen zit me een beetje te kietelen.
Opa Oosterbeek hangt hele verhalen tegen me op.
En oma Oosterbeek zit me eens rustig te inspecteren.

Nog een nachtje overblijven

Poe, poe, het was me gisteren weer een dagje... Ik moest weer naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht, je weet wel, waar ik ook geboren ben. Niet omdat er iets speciaals aan de hand was, maar voor een scan om te kijken of mijn hersenen zich goed hebben ontwikkeld. Dat was al een tijdje geleden afgesproken. Dus hier ga ik weer, in de Maxi Cosi van mijn achterneefje Jules. Hij heeft er heerlijk in gelegen en ik snap wel waarom!  
Omdat het scanapparaat veel lawaai maakt, hebben ze me oorbeschermers opgeplakt. Ik schijn er een beetje uit te zien als Bob de Bouwer, al weet ik nog niet zo goed wie dat is. O ja, ze hebben me ook een verdovend middeltje gegeven zodat ik stil lig als ze een scan van mijn hoofd maken.
Hier zie je het bed waar ik kom te liggen voor de hersenscan. Papa en mama waren wel in de buurt, maar mochten niet naar binnen.
Hier zie je het waarschuwingsbordje bij de ingang.
Direct na afloop van de scan kon dokter Benders (in de witte jas, ze duwt me hier in een transportcouveuse door een kilometerslange gang van het UMC naar het WKZ) mama en papa geruststellen dat mijn hersentjes er heel mooi uitzien. Alsof ik dat zelf niet al wist. Maar ja, sommige dingen moet je van een ander horen.
Alleen kreeg ik na afloop een daling van mijn hartslag en later 's avonds nog eentje. Daarom besloot de dokter me in plaats van één, voor de zekerheid toch maar twee nachtjes in het ziekenhuis te houden. Bovendien kreeg ik nog een bloedtransfusie; mijn zevende alweer. Want ze vonden dat ik er wel heel erg pipsjes uitzag.
Met het nieuwe bloed erbij (waarschijnlijk de laatste keer) zie ik er sinds vandaag weer stralend uit. En ik ben alweer een stuk fitter dan gisteren.
Maar vandaag kwam dan nog babyfysiotherapeut Rian oefeningetjes met me doen. Kneep ze in mijn voetjes, waardoor mijn teentjes gingen krullen. Hihihi! Het jeukte flink, maar dat was ook de bedoeling vertelde ze. Ook liet ze me een keertje bijna vallen. Dat was een testje of ik ook zou schrikken. Nou vraag ik je! Tuurlijk schrok ik! Maar dat was dus ook de bedoeling.
Nou, je begrijpt wel: na alle toestanden wordt het nu weer tijd voor een dutje. Morgen mag ik weer naar huis en dat is wel fijn. Want hoewel ze heel lief voor me zijn hier, begon ik net een beetje te wennen aan mijn eigen bedje op de slaapkamer van mama en papa. En daar ben ik toch eigenlijk wel het liefst.

zondag 24 mei 2009

Op stap

Hoogtepunt van vandaag was dat ik voor het eerst naar buiten ging! In mijn donkerblauwe kinderwagen paradeerde ik met papa en mama door de wijk. Van alle vogelgeluidjes viel ik meteen in slaap, heerlijk ook die buitenlucht. 


Mama heeft lang naar dit moment uitgekeken!

Hier zie je me liggen terwijl het zonnetje nét niet op me schijnt. Hè, wat was dat lekker! Morgen weer misschien?

Mama???!!!

Vanavond zaten papa en mama lekker buiten te eten met de babyfoon op tafel terwijl ik boven lag te ... tja, wat lag ik eigenlijk te doen? In ieder geval níet te slapen. Ik was zo onrustig dat ze me maar naar beneden hebben gehaald, hun eten binnen op tafel hebben gezet, de wagen ernaast met mij erin. Dat was een stuk beter dan boven liggen wat mij betreft, maar er waren nog wat minpuntjes zoals mijn speen die steeds uitfloepte. Op een gegeven moment wist mama niet meer wat ze met me aan moest en heeft ze gewoon haar krullenkop op mijn buik gelegd, het kietelde zo lekker dat ik er toch (éven!) stil van was...